Biografie Monique Hagen
|
In 1977 haalde ik het diploma kleuterleidster aan de Kees Boekeschool in
Bilthoven. Daarna ging ik naar de Academie voor Expressie door Woord en Gebaar in Utrecht. In 1981 kreeg ik ook daar mijn diploma. Na de academie richtte ik samen met twee medestudenten en Hans Hagen jeugdtheatergroep Stennis op. Tot 1984 gaven we voorstellingen en drama-projecten op zo'n 200 scholen in het voortgezet onderwijs.
Monique in een voorstelling van theatergroep Stennis
|
In 1984 kregen Hans en ik een dochter, Imme. Ik schreef toen voor het jeugdtijdschrift Taptoe. Imme was de directe aanleiding en inspiratiebron voor Hans en mij om sámen te gaan schrijven, poëzie voor peuters en kleuters. Er zijn inmiddels
zeven boeken van ons uitgekomen. Voor oudere kinderen schreven we verhalen voor
verzamelbundels en Het paardenboek. We hebben ook een aantal prentenboeken vertaald en scènes voor Sesamstraat geschreven.
|
| In 1987 solliciteerde ik als presentatrice bij Het Klokhuis, tegelijk met zo'n vijftienhonderd anderen. Van die vijftienhonderd mochten er zestig een screentest doen en (je moet ook een beetje geluk hebben...) ik werd één van de vijf presentatoren. Het Klokhuis bestond toen nog niet. Vooral in het begin was het zoeken naar de juiste toon, vorm en hoeveelheid informatie erg belangrijk. Ik ben er trots op dat ik vanaf de start heb meegewerkt om het programma een gezicht te geven. Het was een spannende baan. |
|
|
Klokhuis-opnamen voor het onderwerp zweefvliegtuig. |
Tot maart 2003 heb ik met ontzettend veel plezier bij het Klokhuis gewerkt. Helaas heeft de NPS programmaleiding besloten dat ik niet meer pas in het team van presentatoren. Daarvoor moet je volgens hen de uitstraling van een buurjongen of buurmeisje hebben. Na 15 jaar presenteren heb ik die niet meer. Toch was ik het niet met de beslissing eens. Ik voelde mij nog erg op mijn plaats bij Het Klokhuis. Heel veel kijkers vonden dat ook. Er kwamen meer dan 2000 protesten tegen mijn vertrek. Ik beschouw alle brieven en kaarten en e-mails als een groot compliment, mijn afscheidscadeautje.
|
| Naast mijn werk voor Het Klokhuis deed ik de afgelopen 15 jaar nog een heleboel andere dingen. Daar ga ik mee door. Ik heb er nu meer tijd voor gekregen. Ik schijf voor kinderen en ik bezoek regelmatig scholen om lezingen te geven voor ouders of leerkrachten. Ik werk met kinderen aan/over gedichten. In de hogere klassen van de basisschool vertel ik over hoe het was bij Het Klokhuis en over hoe het programma gemaakt wordt. Het leuke aan die schoolbezoeken is dat ik contact houd met de kinderen waar ik voor werk. Ik weet waar ze mee bezig zijn en wat ze belangrijk vinden. |
|
|
|
Ik presenteer en redigeer programma's of voorlichtingsfilms voor bedrijven, ministeries en instellingen zoals de Stichting Vredeseducatie, het Wilhelmina Kinderziekenhuis of de politie Amsterdam. Ook presenteer ik regelmatig
live-evenementen, bijvoorbeeld Het Poetry International Kinderfestival in Rotterdam.
|
| Veel kinderen willen weten wat mijn hobby’s zijn. Hier komen ze: werken vind ik fijn (want ik heb leuk werk); verder houd ik van schaatsen op natuurijs, hardlopen, zwemmen, reizen, koken, lekker eten en (kinder)boeken lezen. Maar het allerleukste vind ik duiken. De wereld onder water is zo prachtig en kleurig. Ik zou er haast wel willen blijven. Altijd weer jammer als mijn luchtfles leeg is en ik weer naar boven moet. |
|
 |
Samen met Hans bezoek ik regelmatig Nederlandse scholen in binnen- en buitenland. Ik werkte in Singapore, Jakarta, Tanzania, Kenia, Egypte, Curaçao, Bonaire, Brussel, Boedapest, Praag en Parijs.
<--- Op de Godelindeschool in Hilversum
|
| foto © Heleen Vernes-Van Gelderen | |
|
|
