De dans van de drummers

          Met tekeningen - in kleur - van Philip Hopman

          Gouden Griffel

 

Sidi duwt de deur van de hut open. Bij het vuur ziet hij een schim. Het is Dudu Addi, de meester-drummer, woest danst hij in het rond en slaat op de trom. Ta-ka-dong-dong-dong-dong-dong...  Sidi voelt het geluid in zijn borst en zijn buik. Zachtjes beweegt hij mee op de maat. 

Dudu Addi heeft de nieuwe trommels in een cirkel gezet. Hij roept de zes kinderen bij zich en zegt: ‘Het is tijd om te kiezen. Welke trommel hoort bij jou? Als je de verkeerde kiest, krijgt je geen les.’ Wie vergist zich: Sidi, niemand, alle zes?

Het idee voor dit verhaal kreeg Hans Hagen toen hij op reis was. In Ghana deze keer. In Syrië en Pakistan vond hij al eerder het begin voor zijn boeken Maliff en de wolf en De kat en de adelaar - deze werden met een Vlag en Wimpel en een Zilveren Griffel bekroond. 

Foto's van uitreiking Gouden Griffel op 26 september 2004

Gouden Griffel-dag: voor foto's van 7 juni 2004, klik Hier 


Als onderdeel van het rode draad project verdiepen
basisscholieren zich in het boek 'De dans van de
drummers' van Hans Hagen. Daarbij hoort ook
trommelen op echte djembe's.

Hans en Philip reisden naar Elmina in Ghana.
Philip tekende de baai in het boek, bij dag en bij nacht.
Het vissersdorp werd de woonplaats van Dudu Addi.
Bij een huis langs het strand krijgen de drummers les
.


drummer Dudu Addi

de priester

 

Over de hele wereld verspreid zijn Nederlandse schooltjes.
Want soms gaan ouders een tijdje in een ander land werken.
En dan moeten de kinderen mee.
Op een aantal van die scholen was ik om over mijn boeken te praten.
Ik ging samen met Monique, met wie ik drie dichtbundels schreef.
Of met Erik Karsemeijer, een vriend van mij, een muzikant.
Samen hebben we voorstellingen gemaakt van twee van mijn boeken.
Erik bespeelt zo’n zeventig instrumenten terwijl ik vertel.

Op onze eerste reis gingen Erik en ik naar Ghana.
Naar het Nederlandse schooltje in de hoofdstad Accra.
We traden voor de ouders en kinderen op.
Bij maanlicht, in een sprookjesachtige tuin.
De dag erna wilde Erik naar een drumschool gaan.
We reden naar het dorp en... drumschool gesloten!
Er mocht een maand niet worden getrommeld van het dorpshoofd.
Het was een soort vasten.
Na die maand zou er een feest zijn.
Maar dan waren wij al weer weg, helaas...
Vanaf die dag zat er een meester-drummer in mijn hoofd.
Ik bezocht meer buitenlandse scholen.
Mijn dagboekjes groeiden.
Ik kreeg stapels ideeën door alles wat ik zag.
En toen begon ik aan dit boek.

Toen ik het schreef, zag ik vooral Ghana in mijn hoofd.
‘Ghana?’ zei Philip Hopman, de tekenaar.
‘Daar ben ik nog nooit geweest. 
Ik ga er ook heen.
Om de sfeer te proeven.
Om alles te zien en om foto’s te maken.’
En dus vloog Philip ook naar het zuiden.
Met een schetsboek en een hoofd vol ideetjes kwam hij thuis.


         Luisterboek

Hans leest het verhaal van De dans van de drummers zelf voor

Ook schreef hij zeven liedjes speciaal voor dit luisterboek. De eerste zes gaan over de kinderen die les willen krijgen van meesterdrummer Dudu Addi. Het laatste lied vat samen hoe het verhaal afloopt.

De liedjes worden gezongen door Hans' dochter Imme Hagen en componist Floor Minnaert. Angela Wind begeleidt op drums.

Het luisterboek is verschenen bij Rubinstein.


Gouden Griffelreeks

De Volkskrant gaf in 2008 acht Gouden 
Griffelboeken opnieuw uit, samen met 
uitgeverij Querido.

 

De baai van Elmina
misschien herken je iets op de tekeningen op bladzijde 6/7 en 102/103


Een pindaverkoopster op straat in Accra in 
Ghana - omdat ik haar zag, zegt Dudu Addi 
op blz. 91: 'Mijn moeder verkocht pinda's 
op straat.' Het toeval helpt vaak een handje 
mee...

 

Uit de pers:

"...Het ritmische taalgebruik en de cadans van de korte zinnen maken dat het boek leest als een muziekstuk. De hoofdstukken eindigen spannend... De meesterdrummer heeft de meesterschrijver gevonden... Ook de illustraties van Philip Hopman zijn van een opmerkelijke schoonheid en passen perfect in het verhaal..." Juryrapport Gouden Griffel

"...Minstens zo mooi als de spanning is de taal. De korte zinnen zijn opgebouwd uit woorden van een wonderschone eenvoud, krachtig en vol sfeer... prachtige tekeningen van Philip Hopman... deze samenwerking is een hoogtepunt." Patrice Matthee op internet: hotel-boekenlust 

"...Het is alsof je zelf op het strand in Ghana staat... Een schitterend verhaal van woordentrommelaar Hans Hagen en kleurenmeester Philip Hopman." Hannie Humme in Kiddo

"...de auteur laat zien dat je met eenvoudige taal een poëtisch verhaal kunt vertellen... de illustraties van Philip Hopman dragen in belangrijke mate bij aan het poëtische karakter van het verhaal... de illustraties zijn als het ware uitbarstingen van kleur..." Jant van der Weg in Friesch Dagblad

 

"...een spannend vertelde raamvertelling... De illustraties van Philip Hopman zijn soms verleidelijk, vaak bevreemdend of dreigend. Ze vormen een emotionele aanvulling op de vertelling, en zijn er niet simpelweg een weergave van..." Jinke Obbema in Vrij Nederland

"...bijzonder, verassend, geheimzinnig en exotisch..." Mirjam Noorduijn in Over jeugdliteratuur

"...Aan de bekroning van dit boek is maar één ding mis, namelijk dat Philip Hopman met zijn fenomenale tekeningen niet ook in de prijzen viel..." Pjotr van Lenteren in de Volkskrant 

'...Zoals Hans Hagen al eerder deed in zijn mooie dichtbundels, vertelt hij ook hier een mooi, origineel verhaal dat niet voor niets de Gouden Griffel 2004 kreeg.' Libelle

 

Dit meisje 'werd' de getekende Fatush.

 

In Ghana worden allerlei soorten doodskisten gemaakt.
Deze doodskistvis vind je op blazijde 18/19 terug, maar
dan als 'echte' vis.

 

"...Een zeldzaam mooi boek! Alles klopt... Opnieuw blijkt Hans Hagen een meesterverteller. In 'De dans van de drummers' heeft Philip Hopman zichzelf overtroffen: de speelse kleurnuances, de sprekende figuren en de weergave van het mysterieuze Afrika vullen het verhaal niet alleen maar aan, maar vertellen een eigen verhaal. Dit boek heeft de Gouden Griffel meer dan terecht gekregen!'  Ingeborg Hulsebos in Kinderopvang

'...De korte zinnen zijn niet bedoeld voor de onervaren lezer, maar geven ritme aan het verhaal. De trommels worden nog niet eens gebruikt en toch dreunt en roffelt het verhaal al door je hoofd. Dit is de kracht van de taal en vooral de kunst van schrijverschap. Een meeslepend boek...' Daniëlle Vermeulen in Boekblad

 

'...De indrukwekkende tekeningen van Philip Hopman versterken dit bekroonde verhaal, dat baadt in een sfeer van maanlicht en magie.'  uit: Voorlezen van de Stichting Lezen,Vlaanderen

'...Het is een mooi boek, bijna poëtisch, met korte en soms rijmende zinnen, waarin je het ritme van de drum hoort.' Harm de Jonge in het Dagblad van het Noorden

'Six children have gathered around the master drummer, Dudu Addi. Each child has to choose a drum and a accompanying symbol. Those who make the 'wrong' selection won't receive drumming lessons. Dudu Addi helps every child to choose correctly by telling a story about each symbol. The stories are partly based on traditional stories from Ghana and other African countries. The tales, one by one, create beautiful images of the atmosphere and cultuaral traditions of these countries. At the end, as all the children come together, the stories also come together, joining to make a whole of related parts. The writer uses a pleasant style, characterised by simple, short sentences. Attractive colour illustrations enhance the told stories and evoke the atmosphere of the African settings...' Toin Duijx in Bookbird 2005, vol 43, no. 2

 

 Vissers verdelen de vangst van een nacht werken op zee: 
ze vingen slechts een stuk of 25 visjes 

 


Dagboek Hans - 4 juni 1998: 
"Een meisje werd in een auto geboren." 
Net als Lissa op blz. 23-26

De Duitse Drummer-uitgave 
Die Nacht de Trommler
Peter Hammer Verlag - 2008

Op de site van Wereld Kids
staat een bespreking van
De dans van de drummers
en een interview met Hans
- geplaatst op 16/9/2004

 

Klik hier
voor het juryrapport 
Gouden Griffeljury 2004

 

Boektopper-uitgave uit 2007


De hartslag van de trom

Najaar 1999 werd Hans gevraagd mee te werken aan VPRO's Typotoons. Online moest hij woorden en regels tekst van kinderen opnemen in een verhaal. Bij het chatten ging Hans uit van de eerste twee hoofdstukken van De dans van de drummers. Die stonden toen net grof in de steigers. De internetsessie met de kinderen eindigde in een grof verhaal dat Hans in één dag moest omwerken naar een scenario voor een korte animatiefilm. Onder de titel 'De hartslag van de trom' werd deze uitgezonden op 28 november 1999. Het scenario gebruikte Hans later weer voor het een na laatste hoofdstuk van De dans van de drummers. Dudu Addi vertelt daarin over de meesterdrummer van wie hij zelf les kreeg in zijn jeugd. Voor meer informatie: http://www.vpro.nl/data/projecten/typotoons/1.2/typonet/lezen.shtml

 

Visum voor Ghana van Hans uit 1997


Voor iedereen die iets met Afrika heeft

10 juni 2004 - nummer 10 

Hans Hagen wint Gouden Griffel voor De dans van de drummers

Kinderboekenschrijver Hans Hagen heeft een Gouden Griffel gewonnen voor De dans van de drummers. De inspiratie voor het boek deed hij op in Ghana. Hagen: ‘Ghana was mijn eerste kennismaking met zwart Afrika. Ik was daar op uitnodiging van de School voor Nederlandse Taal en Cultuur in Accra. Nederlandse en Vlaamse kinderen die in Accra naar de internationale school gaan, krijgen op deze school één dagdeel per week les in het Nederlands. Ik heb daar een aantal lessen gegeven en als afsluiting heb ik een voorstelling gespeeld voor ouders en kinderen. Ik doe dat samen met een muzikant. Hij had ooit les gehad van een Ghanese drummer in Hamburg, die een drumschool had in Kokrobite. Dat is een prachtig dorpje vlakbij Accra, aan de kust. Toen wij daar kwamen was de drumschool dicht. Op last van de chief mocht een maand land niet worden getrommeld. Als afsluiting van die periode zou een groot feest worden georganiseerd. Het is op die plek waar ik het idee kreeg om een verhaal over een meesterdrummer te schrijven. Later ben ik ook in Kenia, Tanzania en Ethiopië geweest. Maar Ghana was voor mij heel speciaal. Ik ga dan ook zeker naar Ghana terug.’


Uitgeverij Van Goor   
9+