Het spoor van de panter

Met tekeningen van Philip Hopman

Voetje voor voetje volgt Djit het spoor van de panter.
Zijn voeten zakken diep weg in de modder.
Plotseling blijft hij stokstijf staan.
Door het dal klinkt wanhopig gemekker.
De panter heeft mijn geit te pakken, denkt Djit.
Ik moet haar redden!

Het spoor van de panter

is in 2004 samen met

Maliff en de wolf

opgenomen in

Wilde beesten

van Querido

In het laatste hoofdstuk vertelt Hans over het schrijven van dit boek:

Kinderen vragen wel eens aan mij:
Moet je veel fantasie hebben om boeken te schrijven?
Ik weet dan nooit zo goed wat ik zeggen moet.
Want hoe gaat dat precies, een verhaal bedenken?
Je hoort wat.
Je ziet wat.
Er speelt van alles door je hoofd.
Langzamerhand krijg je de sfeer van een verhaal te pakken.
En dan begin je te schrijven en te schrappen.
Ik zal in het kort vertellen hoe dit boek 'geboren' werd.
Misschien helpt het jou als je ook verhalen wilt gaan maken.

Uitgave van uitgeverij Zwijsen
serie Eiland - AVI 6
uit 1991

Voordat ik dit boek schreef, was ik in de Pyreneeën.
Op een dag wandelde ik langs een riviertje.
Opeens zag ik een dood schaap in het water liggen.
Hoe komt dat schaap daar terecht? vroeg ik me af.
Hoe lang ligt het al tussen de rotsen?
Waar is de herder?
Er spookten allerlei vragen door mijn hoofd.
Maar ik wist meteen:
Dit dode schaap komt weer tot leven in mijn volgende boek.

In dezelfde vakantie kwam ik in een doodlopende vallei.
Aan het eind was een steile rotswand met een waterval.
Vanaf driehonderd meter hoogte donderde het water naar beneden.
Prachtig, dacht ik, voor mijn volgende boek.

Na mijn vakantie ging ik een keer naar de bibliotheek.
Toevallig pakte ik een boek over een stam in Indonesie.
De mensen van die stam heetten Asmat en ze woonden in het oerwoud.
Even later zag ik bij de uitgang van de bibliotheek een poster hangen:
"Tentoonstelling over de Asmat" stond erop.
Asmat??
Het boek dat ik net geleend had, ging ook over die stam.
Toeval, dacht ik, of een aanwijzing voor mijn nieuwe verhaal?

In het boek over de Asmat vond ik de naam Djit.
De mensen van zijn stam hielden geiten en woonden in boomhutten.
Ik wist genoeg.
Het dode schaap uit de Pyreneeën veranderde in een geit uit Indonesie.

Toen had ik een naam, een boomhut, een oerwoud, een waterval en een geit.
(Pas veel later kwam de panter erbij.)
Door die dingen kreeg ik de sfeer van het verhaal langzaam te pakken.
En op een avond schoten de eerste zinnen me zomaar te binnen.
Ik schreef ze snel op:

"Djit schrikt wakker.
Ver weg schreeuwt een uil.
Maar verder is het stil in het woud.
Ongewoon stil!"

Het begin van dit boek was 'geboren'!

Hier onder zie je de cover van de Lijsterpocket van Het spoor van de panter uit 1996

In 2009 maakte Shirley van Geenen een voorstelling op basis van Het spoor van de panter.