Maliff en de wolf

Maliff en de wolf

Met tekeningen van Philip Hopman

Vlag en Wimpel van de Griffeljury

    Izar laadt zijn geweer.
    Hij richt op het wolfje.
    'Nee,' roept Maliff, 'niet schieten.
    Het is een jonkie.
    Hij heeft niets gedaan!'
    'Ha,' lacht Izar smalend.
    'Nu likt die wolf je nog.
    Maar geloof me: straks bijt hij.
    Ga aan de kant!'
    'Nee,' schreeuwt Maliff.
    Hij bukt zich en pakt het wolfje.
    Razendsnel vlucht hij weg...

Maliff en de wolf

is in 2004 samen met

Het spoor van de panter

opgenomen in

Wilde beesten

van Querido

Het idee voor MALIFF EN DE WOLF werd geboren in een taxi, op weg naar Palmyra, middenin de Syrische woestijn.

Hans Hagen verzon het avontuur voor zijn dochtertje - wat hij onderweg zag, kreeg een plaats in dit sfeervol oosterse verhaal. In hotel Oriënt aangekomen, veegde hij het woestijnzand van tafel en begon hij te schrijven.

Eerste uitgave van uitgeverij Van Goor

Hans Hagen bewerkte Maliff en de Wolf samen met
Erik Karsemeijer tot een Vertelling in woord en klank.

Hieronder: voorkant folder van de
vertelling Maliff en de wolf

IN HET LAATSTE HOOFDSTUK VERTELT HANS HAGEN HOE DIT VERHAAL GEBOREN WERD:

Ik maakte met Monique en Imme een reis door Syrië.
Eerst een paar dagen in een stad.
En toen vertrokken we naar de woestijn.
Maar onderweg werd mijn dochtertje ziek.
Slap en doodmoe zat ze op de achterbank van de taxi.
Ze vroeg of ik een verhaal wilde voorlezen.
Maar alle boeken zaten in de rugzak in de achterbak.
Daar kon ik niet bij.
'Ik verzin wel een verhaal,' zei ik toen.
'Een verhaal over...'
Ik dacht even na...
Eerst moest ik een naam verzinnen...
Die naam moest een beetje Syrisch klinken...
En plotseling zei ik:
'Een verhaal over Maliff.
En hij woonde...
Hij woonde...'
Ik keek naar buiten.
We reden net voorbij een kudde schapen.
Ik zag een herdersjongen en toen zei ik snel:
'Maliff woonde in de woestijn en zorgde voor de schapen.'
Het begin van het verhaal was geboren.
Verderop in de woestijn zag ik een oude man op een ezel.
Dat werd Rafik.
Hij kreeg ook een rol in het verhaal.
Net zoals het wolfje - maar die zag ik alleen in mijn fantasie.
Al pratend en kijkend bedacht ik een avontuur.
En voor ik het wist waren we in Palmyra, een stad middenin de woestijn.
We haalden de rugzakken uit de taxi en zochten een hotel.
Op de kamer veegde ik het woestijnzand van tafel.
Snel pakte ik mijn opschrijfboekje.
Ik schreef:
Het verhaal van Maliff en de wolf.
Handig, zo'n ziek kind, dacht ik.
Dit wordt een boek.
(En Imme werd snel weer beter.)

In Syrië heb ik veel foto's gemaakt.
Onder andere in het dorp Fah in de buurt van Aleppo.
Die foto's heb ik aan Philip, de tekenaar, laten zien.
En veel mensen uit Fah spelen nu een rol in mijn boek.
Philip tekende de moeder van Maliff na van een foto.
En ook zijn zusje.
En de huizen.
En de ezel met de watertanks.
En ook Maliff zelf.
Een jongen uit Fah kreeg de hoofdrol in dit verhaal.
Hoe hij echt heette, weet ik niet.
Maar volgens mij: Maliff.
Die Syrische jongen weet niet dat dit boek bestaat.
Hij weet niet dat Philip hem heeft nagetekend.
Misschien moet ik hem dat eens gaan vertellen.
En misschien weet hij ook wat er met het wolfje gebeurd is.
Of heb je dat zelf al bedacht?
Trommelvel of tam?

Visum voor Syrië, paspoort Hans

De cover van de Boektopper-pocket
van Maliff en de wolf uit 1999

Maliff en de wolf in het Spaans
van Uitgeverij Edelvives uit 2006

Hieronder: achterkant folder van de vertelling Maliff en de wolf