Weg bij Het Klokhuis
|
|
De programmaleiding van de NPS heeft besloten dat het tijd werd voor mij om op te stappen als presentator van Het Klokhuis. Ik ben niet meer het 'buurmeisje' dat volgens hen in het programma thuishoort. |
| Tja, ik ben ouder dan de andere presentatoren. Toch voelde ik mij nog op mijn plaats bij Het Klokhuis. Ik was het niet met die beslissing eens. Ik heb Het Klokhuis 15 jaar lang met ontzettend veel plezier gepresenteerd. In die tijd heb ik een band opgebouwd met het programma en de kijkers. Hoe sterk die band is, bleek de afgelopen maanden. Er kwamen ruim tweeduizend reacties van kijkers die het ook jammer vonden dat ik moest stoppen. Al die, soms erg boze, reacties hebben de programmaleiding van de NPS niet op andere gedachten gebracht. |
|
Bij deze wil ik iedereen bedanken voor al die leuke, lieve brieven, kaarten en
e-mails. Ik heb ze allemaal bewaard. Ik beschouw het als een mooi afscheidscadeau. Als het een keer niet zo goed met me gaat kan ik bladeren in die dikke map met complimenten.
Op 14 maart 2003 presenteerde ik mijn laatste
Klokhuis-aflevering. Die is uitgezonden op donderdag 16 oktober. Toevallig gaat dat item over een bejaardenhuis, Peppelrode in Eindhoven. Hoe prachtig het er daar ook uitziet, voor een bejaardenhuis ben ik gelukkig nog lang niet oud genoeg.
| Naast het presenteren van Het Klokhuis ben ik ook al die jaren bezig geweest met allerlei andere dingen. Ik schreef boeken en verhalen voor kinderen. Ik presenteerde evenementen, bijvoorbeeld het Poetry International Kinderfestival in Rotterdam, en voorlichtingsfilms voor kinderziekenhuizen, de politie, etc. En ik gaf vaak lezingen op scholen. Al die dingen blijf ik doen. Ik heb er nu meer tijd voor gekregen. Dus wie weet komen we elkaar een keer in het echt tegen, zonder tv-scherm ertussen. Dat zou leuk zijn! |
|
Groetje, Monique Hagen, oktober 2003