Verkocht is bekroond met de Woutertje Pieterse Prijs. 
Op de Woutertje Pieterse website is het een en ander te horen van de uitreiking: het juryrapport, een lang interview met Hans, en het Roverslied. Ook vind je daar een link naar lessuggesties bij Verkocht.

Het Nederlands Literair Productie en Vertalingen Fonds heeft enkele stukken uit Verkocht in het Engels laten vertalen door Laura Watkinson. Wie weet of het boek zo een weg naar buitenlandse uitgevers vindt...

Hans Hagen over Verkocht

Interview - klik hier

affiche

Op 28 oktober was Hans in VPRO's 
Villa Life, tussen 10.15 en 10.30 uur. 
Vijf kinderen hadden Verkocht gelezen. 
Het filmpje is te bekijken via 
Villa Achterwerk

Uit de pers:

NRC / Monique Snoeijen: '...De tekeningen van Philip Hopman zijn indrukwekkend... De taal van Hagen is beeldend en trefzeker... een mooie beschrijving van een gruwelijke en onbekende wereld... levensecht...'

Biblion-NBD / W. van der Pennen-Schleicher: '...Op ingehouden toon, en daardoor des te indringender, schetst de auteur het leven van Yaqub, zonder dat dit voor de jonge lezers te zwaar en aangrijpend wordt... een verhaal van hoge kwaliteit, voorzien van illustraties die een lust voor het oog zijn.'

Trouw / Bas Maliepaard: '...Hans Hagen laat zich van zijn beste kant zien... krachtige, beeldende zinnen... 'Verkocht' leest in de eerste plaats als een aangrijpende roman en pas daarna als een aanklacht, en zo hoort het.' Voor de hele bespreking: klik hier en scroll naar: Hans Hagen 'Verkocht'

Lieke van Duin / Kinderopvang: 'Verkocht' lees je in één ruk uit... een indrukwekkende geëngageerde jeugdroman die van de eerste tot de laatste bladzijde overtuigt.'

Kidsweek / Thomas de Veen: '...het is alsof je erbij bent... Hagen laat je de buitenlandse omgeving van zijn verhaal tot in je tenen voelen, ruiken, proeven, horen...'

Contouren / Ko van Leeuwen: '...een aangrijpend boek...'

Leesgoed / Wendy de Graaff: '...Hans Hagen heeft een schitterend boek gemaakt dat in eenvoudige maar veelzeggende taal geschreven is... Ook Philip Hopman heeft een geweldige prestatie geleverd met zijn schijnbaar nonchalante potloodtekeningen.'

Vijftig Wereldboeken / Hannie Humme: '...ingetogen, meeslepend, tragisch en toch hoopvol. Opnieuw houdt Hagen zijn lezer vast in een web van spanning en avonturen. Philip Hopman maakte fragiele tekeningen die veel vertellen wat niet in de tekst staat... zo goed passend bij dit boek... zo veel zeggingskracht...'

Radio Noord-Holland / Rietje Nivard: '...in één adem uitgelezen, wat een prachtig boek...'

BNR Nieuwsradio / Christi Klinkert: '...een goed gelukt verhaal... warm, levend en geloofwaardig... liefdevolle vriendschap...'

Pluizuit / Pol Van Damme: '...Een bijzonder sterk verhaal over een weinig gekend gegeven! Beslist een aanrader!'

Hans in Dubai

Het verhaal van Yaqub begint in Pakistan. Ik reisde in dat land rond om onderzoek te doen voor mijn boek Het gouden oog. In een krant zag ik een berichtje staan: er waren drie kinderen ontvoerd.

Wat gebeurt er met die kinderen? vroeg ik me af. Waar gaan ze naartoe?

Een antwoord vond ik jaren later, toen ik de Nederlandse school in Dubai bezocht in 2001. Na de lessen ging ik naar de kamelenrenbaan, en daar zag ik kinderen vanaf een jaar of drie op kamelen racen. Niet een paar, maar honderden!

Kinderslavernij in zo’n rijk land, voor iedereen zichtbaar –  dat zoiets bestond, ik snapte er niks van.

De jockeys worden gekocht of ontvoerd in arme landen in Azië en Afrika. Mensensmokkelaars liegen de ouders voor dat hun kinderen goed te eten krijgen en met rijke kindjes mogen spelen. Daar klopt dus niks van: iedereen wordt afgebeuld.

Ik wilde in 2001 een boek over kindjockeys schrijven, maar ik kon het begin van het verhaal nergens vinden, en na een maand of vier stopte ik ermee.

Hans bij een training op de renbaan Nad el Sheba   

  Kindjockeys aan het begin van de training

In Dubai was het volgens een wet uit 1993 
verboden om kleine kinderen als jockey te 
misbruiken. Maar het ging gewoon door, 

tot 2005. Toen werden de kindjockeys 
vervangen door… robots. 

Op de renbaan bij Dubai, racen de kamelen 

nu rond met een robot op hun rug. De 

trainer bestuurt hem met een afstands-
bediening. Hij kan de robot laten krijsen of 

met een zweep laten slaan, zoals dat ook bij 

de jockeys gebeurde.

Toen ik over die robots las, begon ik eind 2005

voor de tweede keer aan dit boek. Philip Hopman 

ging ook naar Dubai om onderzoek te doen voor 

zijn tekeningen. En veertien maanden later was het 

boek af.

Er zijn organisaties die de kindjockeys proberen te helpen: Unicef bijvoorbeeld; en de Ansar Burney Trust, een Pakistaanse organisatie voor mensenrechten; en ILO/IPEC, Internationaal Programma voor de Eliminatie van Kinderarbeid.

Kamelenjockeys zijn maar een deel van de ongeveer 220 miljoen kinderen op deze wereld die worden uitgebuit of als slaaf behandeld. Die kinderen moeten werken van vroeg tot laat. Spelen is er niet bij, en een school zien ze nooit. 

Om aandacht voor die kinderen te vragen, heeft ILO/IPEC 12 juni uitgeroepen tot ‘Werelddag tegen Kinderarbeid’.

Een jongen verzorgt de kamelen in een stal   

  Even bellen voor de training...

Het tijdschrift samsam van september 2006 gaat helemaal over Pakistan. Op blz. 16 en 17 staat een artikel over kamelenjockeys die in Dubai moesten werken.

Verkocht is bekroond met de Glazen Globe
een tweejaarlijkse prijs van het Koninklijk Nederlands Aardrijkskundig Genootschap. 
De prijs werd uitgereikt op 30 november 2007.

Juryrapport